جنگ بدر سال 2 هجرى ( 623 ) و اخراج بنى قينقاع شش ماه كه از ورود پيغمبر و يارانش بمدينه گذشت مهاجرين كه تمشيتى به كارهاى خود داده و استقرارى پيدا نمودند خانواده و فاميل خودشان را از مكه خواستند كه به طرف مدينه حركت نمايند . قريش با اينكه ممكن بود آنها را بطور گروگان نگاه دارند معذلك به آنها اجازهء عزيمت دادند . در اين اوان كاروان‌هاى تجارتى قريش با شام از طرف آنحضرت مورد حمله واقع گرديد ، ليكن در اول موفقيتى حاصل نشد و بىنتيجه ماند ، هرچند در سال دوم هجرى كاروان كوچكى را در راه بين طايف و مكه دستگير نموده و يك نفر از قبيلهء قريش هم بقتل رسيد و اين اولين موفقيت و ظفرى بود كه نصيب پيغمبر گرديد . ولى چيزى نگذشت كه بيك فتح بزرگترى نائل گرديد ، چنان كه تمام مورخين اسلامى بواسطهء نتائج زيادى كه از اين فتح نصيب اسلام گرديده خود اين سال را در تاريخ اسلامى سالى تازه قرار ميدهند و شرح آن بطور اجمال اين است كه خبر رسيد قافلهء ثروتمندى از قريش از شام بيرون آمده و به مكه ميرود . پيغمبر به قصد اينكه جلو قافله را بگيرد با سيصد تن به طرف بدر شتافت . از طرف ديگر به مجرد رسيدن اين خبر به مكه قريش با تمام قوائى كه داشتند بعزم قتال از مكه بيرون آمدند . اما كاروان و آن بواسطهء منحرف شدن از جادهء اصلى از دستبرد حريف محفوظ ماند . پيغمبر وارد بدر شده مطلع گرديد كه قريش با نهصد تن جمعيت در آن حوالى اردو زده‌اند . بايد دانست كه قريش پس از شنيدن اين خبر كه كاروان سالم مانده است چندان مايل بجنگ با عشيره و هم قبيله‌هاى خود نبودند . ليكن پيغمبر در اينجا متوجه اين نكته شد كه يا بايد فتح كند و يا اين لكهء بدنامى را كه پشت كردن بدشمن باشد بر خود هموار سازد و لذا تصميم گرفت كه بدشمن حمله‌ور شود . جنگ در ابتدا همانطور كه معمول آن زمان بود بجنك هم‌آورد يا مردومرد شروع شده ، در اين قسمت مسلمانان كاملا كامياب گرديدند . بعد هم كه جنگ مغلوبه شد مجاهدين اسلام دشمن را از جلو راندند و بالاخره قريش تاب مقاومت نياورده پس از دادن چهل و نه تن تلفات رو بفرار نهادند ؛ در صورتى كه عدهء مقتولين مسلمانان از چهارده نفر تجاوز نمينمود . در ميان